در گذر ایام، هنگامی که استاد محمود فرشچیان، استاد بی‌بدیل نگارگری ایران، چشم از جهان فروبست، نه تنها هنر ایران بلکه جان هر عاشق فرهنگ و تاریخ این سرزمین به ماتم نشست. فرشچیان، هنرمندی بود که از دل سنت‌های دیرینه نگارگری ایرانی، دنیایی نو ساخت و با قلمی جادویی، هزاران قصه از عشق، اسطوره و معنویت را به تصویر کشید.

او در سال 1308 در کاشان چشم به جهان گشود و از کودکی شیفته هنر بود. آموختن و خلق نقاشی برایش نه فقط یک حرفه، بلکه رسالتی بود که به آن پایبند ماند. استاد فرشچیان، با دانش کافی نسبت به هنر سنتی ایران و حفظ اصول نگارگری به تلفیق آن با شیوه‌های نوین نقاشی پرداخت و در این رهگذار سبک بی‌مانندی پدید آورد به گونه‌ای که هنر نگارگری مرزهای سنتی را درنوردید و به جهان هنر معاصر راه یافت. آثار وی جهانی خیال وش مملو از رنگ‌های گوناگون پیش روی می‌نهد که در آن مضامین عمیق عرفانی، حماسی و مذهبی همراه با قلم ماهرانه هنرمند و توجه به جزئیات دقیق هر بیننده را به دنیایی سرشار از روح و زیبایی می‌کشاند.

از جمله شاخص‌ترین آثار مذهبی او می‌توان به نگاره‌هایی چون «عصر عاشورا»، «ضامن آهو»، «او می‌آید» و «ابراهیم نبی» اشاره کرد، که هرکدام جلوه‌ای از مهارت بی‌نظیر و دغدغه‌مندی او برای انتقال پیام‌های دینی، انسانی و فرهنگی است. فرشچیان با هنرش توانست پل ارتباطی بین تاریخ فدیم اسلام و مخاطب امروز ایجاد کند و نشان دهد که هنر ایرانی همواره زنده و پویاست.

استاد محمود فرشچیان تنها یک نقاش نبود؛ معلم و مروج فرهنگ ایرانی بود که سال‌ها به تربیت نسل‌های جدید هنرمند اختصاص داد و راه را برای شکوفایی نگارگری در جهان هموار ساخت. درگذشت او نه فقط فقدان یک هنرمند برجسته، بلکه خاموشی نوری است که سال‌ها دل‌ها را روشن می‌کرد.

اما میراث او، همچون تابلوهایی که رنگ بر رنگ بر بوم نهاده است، جاودانه و درخشان باقی خواهد ماند. آثار استاد فرشچیان نه فقط تصویری زیبا، بلکه داستان‌هایی زنده و روح‌بخش‌اند که نسل‌ها را به تفکر، امید و عشق دعوت می‌کنند. روح بلند و نام نیکش همیشه در یادها خواهد ماند و هنر ایرانی به وجود او افتخار خواهد کرد.

دانشکده هنر دانشگاه شاهد، درگذشت استاد محمود فرشچیان، هنرمند بی‌بدیل و ماندگار عرصه نگارگری ایران را به جامعه هنری، شاگردان و دوستداران ایشان تسلیت عرض می‌کند و برای روح آن استاد فقید آرامش ابدی آرزو دارد.

تصاویر  مربوط دیدار این استاد گرانقدر از دانشکده هنر به سال 1387 به جهت افتتاح رشته نگارگری و پذیرش اولین دانشجوی نگارگری در ایران و حضور صمیمانه ایشان درجمع استادان و دانشجویان است.

یادگاری هایی از استاد برای دانشکده هنر